Գնդապետ խոզը հավաքում է անասնաֆերմայի բոլոր անասուններին՝ հավ-ճիվ, կով-մով, ու պատմում գիշերը տեսած իր երազը՝ հեղափոխության ու ազատության մասին
-Կո՝ւ-կո՝ւ, մոյ մալչիկ Էս էլ գրում ու կորեմ․․․ գործերս շատ են․․ -Էրեկ նորից կարդացի Օրուելի <<Անասնաֆերման>>։ Ընդամենը ու շատ կարճ վերաշարադրում եմ այն․ Գնդապետ խոզը հավաքում է անասնաֆերմայի բոլոր անասուններին՝ հավ-ճիվ, կով-մով, ու պատմում գիշերը տեսած իր երազը՝ հեղափոխության ու ազատության մասին․․․ Ֆերմայի անասուններն ահավոր էին որգեւորվել, վարակվել այդ հզոր ապագայով, ու երգով, պարով՝ հանուն հավասարության ու երջանիկ ապագայի, հեղափոխություն արեցին՝ իրենց տենչերն իրականցրին։ Նապոլեոն խոզը, ողջ ապաստամբությունը վերցրեց իր ձեռքը․ հիշում եք՝ խոզերն ու շները քիչ-քի առանձնացան, դարձան վերնախավ՝ Նապոլեոն խոզի ղեկավարությամբ, մոռացան հեղափոխության, ազատության եւ հավասարության սկզբունքները․․․ կերտեցին հզոր դիկտատուրա․․․ Անասնաֆերմայի շարքաշ <<բնակիչները>> շատ ուշ հասկացան այդ ամենը, երբ <<գաղտագողի>> պատուհանից նայեցին, տեսան-լսեցին, թե ինչ են խոսում ու անում իրենց <<տերերը>>․․․ Հ․Գ․ -Խորքուռի գանձեր․ հիշեցնում եմ, սա ես չեմ գրել․ -Սա գրել է հանճարեղ Օրուելը․ 1946-ին․ Հ․Գ․ -Բոլոր քֆուրները եւ մնացածը՝ հասցեագրել հարգարժան Օրուելին․․․ -Հա էլի, չի էլ ամաչում, մեծ մարդ ա Կարմեն Դավթյանի գրառումը
Հետևեք մեզ Viber-ում
