«Եվրասիա»-ն ինձ համար ոչ այնքան միջազգային կազմակերպություն է, որքան կենդանի օրգանիզմ․ Մարիա Զախարովա

Ինձ համար սա ոչ այնքան միջազգային կազմակերպություն է, որքան կենդանի օրգանիզմ։ Թեև արմատը նույնն է, սակայն էությունը՝ այլ։ Այս մասին հայտարարել է ՌԴ Արտաքին գործերի նախարարության տեղեկատվության և մամուլի դեպարտամենտի տնօրեն Մարիա Զախարովան ՝ «Եվրասիա՝ ավանդական արժեքների տարածք» միջազգային հասարակական-գործարար համաժողովի շրջանակում։

«Միջազգային կազմակերպություն» ասելով սովորաբար պատկերացնում ենք ինչ-որ ինստիտուցիոնալացված, բյուրոկրատական կառույց, մինչդեռ «Եվրասիան» շատ կենդանի է, շատ արձագանքող, ես նույնիսկ կասեի՝ կենսաթրթիռ, անմիջապես արձագանքող ամեն փոփոխության, ամեն պահանջի, ամեն խնդրանքի, որ հնչեցնում են մեր ընդհանուր տարածքի ժողովուրդները։

Շատերն արդեն երկար ժամանակ չէին գտնում այնպիսի մի կառույց, որը կարողանար դառնալ լիովին հասանելի և ակնթարթորեն արձագանքող գործընկեր այդ երկխոսության մեջ։ Ոմանց մոտ կարիքներն առաջացան հենց այն բանից հետո, երբ տեսան, թե ինչպես է աշխատում «Եվրասիան»։

Ուզում եմ բերել ընդամենը երկու թիվ, բայց կարծում եմ՝ դրանք արդեն մի քանի տարվա ընթացքում շատերի համար ցնցող են դարձել։ «Եվրասիան» 40 երկրում՝ ձևավորել է ընդհանուր տարածք 120 հազար մարդու համար։ Եվ դրանք միայն մարդիկ չեն, ովքեր գիտեն, թե ինչ է «Եվրասիան»․ դրանք մարդիկ են, ովքեր անմիջականորեն մասնակցում են նախագծերին», - նշել է Զախարովան։

Նա ներկայացրել է՝ Ի՞նչ նախագծեր են դրանք․ «Կրթական, լեզվի պահպանմանն ուղղված, մշակութային, կինեմատոգրաֆիական։ Նախագծեր, որոնք կապված են պատմական հիշողության պահպանման հետ։ Առաջին հերթին՝ մեր ընդհանուր հաղթանակի հիշողության պահպանման հետ Հայրենական մեծ պատերազմում։ Եվ դրանք թղթի վրա գրված կամ հաշվետվության համար նախատեսված ծրագրեր չեն»։

«Ես ինքս հրավերով մասնակցել եմ Ղրղզստանում բացված մի համալիրի աշխատանքներին, ավելի ճիշտ՝ հնարավորությունների մի ամբողջ համակարգի, որը կապված էր կրթության, ռուսաց լեզվի զարգացման, ինչպես նաև միջմշակութային ու միջքաղաքակրթական երկխոսության հետ։ Դա շատ վաղուց չէր՝ ընդամենը մի քանի ամիս առաջ։ Ես սեփական աչքերով տեսա, թե դա ինչ է, ինչպիսի սիրով է ամեն ինչ արված։ Այդ պատճառով այստեղ հուզական գնահատականները նվազագույնն են, իսկ փաստերն իրենք են խոսում իրենց փոխարեն։

Եվս մեկ կարևոր հանգամանք կա․ առանց այսպիսի կենդանի, իրական, տեղում գործող կազմակերպությունների, որոնք շփվում են մարդկանց հետ, համագործակցում են այլ ոչ կառավարական կառույցների հետ, ցանկացած դոկտրինա, ռազմավարություն կամ ծրագիր կմնա չիրականացված։ Կարելի է գրել հրաշալի փաստաթղթեր, բայց պետք են նվիրյալներ, ովքեր այդ ամենը կյանքի կկոչեն», - ասել է նա։

Մարիա Զախարովան կարծում է, որ «Եվրասիայի» հիմնական բնութագրիչներից մեկը հենց նվիրումն է, առաքելական ծառայությունը։ Օրինակ՝ մարդու իրավունքները։ Թվում էր՝ ձևավորվել է արժեքային մի հայեցակարգ, որը պետք է միավորեր ողջ աշխարհը։ Դժվար է գտնել մի վայր, որտեղ մարդիկ չցանկանային, որ իրենց իրավունքները պաշտպանված լինեն։ Սակայն հետո պարզվեց, որ դա շատերի համար պարզապես քիմերա էր։ Նրանք, ովքեր Արևմուտքում առաջարկում էին այդ հայեցակարգը բոլորին, մարդու իրավունքները չէին դիտարկում որպես յուրաքանչյուր մարդու հնարավորություն՝ իրականացնելու իր համար կարևորագույն արժեքները՝ կյանքը, լեզուն, սեփական մշակույթը, պատմությունը, ավանդույթները։ Դրանք ներկայացվում էին որպես արհեստականորեն ստեղծված մի մատրիցա, որի մեջ փորձում էին տեղավորել ամբողջ մոլորակը և պարտադրել իրենց արժեքային նարատիվները։

Եվ այդ ամենը փլվեց, ցրվեց, բոլորը հասկացան, որ դա պարզապես մանիպուլյացիայի գործիք էր։ Որովհետև ամբողջ աշխարհը տեսնում էր, թե ինչ է կատարվում Սիրիայում, Լիբիայում, Ուկրաինայում, Մերձավոր Արևելքում։ Եվ մարդու իրավունքների պաշտպաններից ոչ ոք ոչինչ չասաց՝ տեսնելով երեխաների սպանությունները, տեղի ունեցող իրադարձությունների բացահայտ ցեղասպանական դրսևորումները, մշակութային հուշարձանների ոչնչացումը, մշակույթի վերացման փորձերը։

Ոչ ոք չխոսեց նաև լրագրողների պաշտպանության մասին՝ այն լրագրողների, որոնց սպանում էին, հետապնդում, ճնշում։ Եվ բոլորը հասկացան, որ առաջարկված այդ համընդհանուր հայեցակարգը պարզապես քանդվել է, այլևս չի գործում։

Այդ ժամանակ մարդիկ սկսեցին փնտրել այն իրական արժեքները, որոնց վրա կարելի է հենվել՝ շարժվելով դեպի ապագա։ Եվ բոլորը հասկացան, որ դրանք մշակույթն են, պատմությունը, ճշմարիտ արժեքները՝ ոչ կեղծված, այլ իսկապես համաշխարհային քաղաքակրթության մաս կազմող արժեքները։ Դրանք ավանդույթներն են։ Եվ այս շարքը կարելի է շարունակել։

Այդ պատճառով այսօր միլիոնավոր մարդիկ ամբողջ աշխարհում հզոր կերպով դիմում են ավանդական արժեքներին։ Հենց դրանց մեջ են նրանք ուժ գտնում, երկխոսության հնարավորություն գտնում։

«Կբերեմ շատ պարզ, ոչ միջազգային իրավական օրինակ։ Նայեք ժողովրդական ստեղծագործությանը, ժողովրդական ասեղնագործությանը։ Դրանք արված են մարդու ձեռքով։ Դրանք արտացոլում են աշխարհի տարբեր ծայրերում ապրող մարդկանց պատկերացումները գեղեցկության, բարու, անգամ բարու և չարի պայքարի մասին։ Տեսեք, թե որքան համահունչ են դրանք։ Տեսեք, թե ինչ սիրով են ստեղծվել։

Մի երկրում, մի մայրցամաքում ապրող մարդը, չիմանալով մեկ այլ ժողովրդի մշակույթն ու ավանդույթները, ստեղծել է մի բան, որը զարմանալիորեն նման է մեկ այլ մայրցամաքում, մեկ այլ դարաշրջանում ստեղծված գործին։ Այսինքն՝ կա մի բան, որ միավորում է մարդկանց, ընդհանուր մշակութային կոդ է, անկախ նրանից, որ լեզուները տարբեր են, պատմական փուլերը՝ տարբեր։

Դա էլ հենց ավանդական արժեքներն են։ Այդ պատճառով մարդիկ դիմում են դրանց՝ որպես մաքուր ջուր պահող աղբյուրի, որից կարելի է խմել այս խելահեղ պատմական պահին, երբ փլուզվում է այն ամենը, ինչ ճշմարիտ և իրական արժեք չէ։

Մենք դեռ մի քանի տարի առաջ տվել էինք մի կանխատեսում, որը, ցավոք, իրականություն դարձավ։ Խոսքը ինտերնետային տարածքի հատվածավորման մասին էր։ Թվում էր՝ ապրում ենք տեղեկատվական միասնական տարածքի եզակի ժամանակաշրջանում, հատկապես ինտերնետի օրինակով։ Բայց շուտով տեսանք, թե ինչպես նրանք, ովքեր քարոզում էին անսահման ազատ խոսք, իրենք սկսեցին ոչ միայն բաժանել ինտերնետային տարածքը, այլև սեգրեգացնել այն։

Մենք առաջիններից էինք, որ բախվեցինք այդ երևույթին, երբ ռուսական հեռուստաալիքները, լրատվական հարթակները, լրագրողները, բլոգերներն ու հասարակական գործիչները առավոտյան արթնանում էին և տեսնում, որ իրենց բովանդակությունը, հաշիվները, ալիքները պարզապես այլևս գոյություն չունեն։

Կբերեմ ևս մի փոքր, բայց շատ բնութագրական օրինակ։ Շատերը գրքերում սկսել էին օգտագործել QR կոդեր, որոնք տանում էին լրացուցիչ տեսանյութերի կամ նյութերի։ Թվում էր՝ հրաշալի տեխնոլոգիական հնարավորություն է։ Բայց հետո պարզվեց, որ այդ QR կոդերն էլ անիմաստ են դարձել, քանի որ համապատասխան բովանդակությունը արևմտյան, առաջին հերթին ամերիկյան հարթակները հեռացնում էին, արգելափակում կամ ոչնչացնում։

Դա դարձավ մարտահրավեր։ Ինչպե՞ս շարժվել առաջ։ Մենք պատասխանեցինք՝ պետք է զարգացնել ազգային հարթակներ, ազգային հոսթինգներ, տեսահարթակներ։ Օրինակ՝ մեզ մոտ կա RUTUBE-ը։ Եկեք այնտեղ։ Մենք ձեզ արդեն հրավիրել ենք։ Համոզված եմ՝ դուք արդեն աշխատում եք այնտեղ», - նշել է Զախարովան։

Նա ընդգծում է, որ չպետք է հրաժարվել տեխնոլոգիական հնարավորություններից, բայց պետք է հասկանալ, որ մեկ վայրկյանում այն վստահությունը, որ ցուցաբերվել էր արևմտյան տեղեկատվական աշխարհին, կարող է խախտվել, ինչպես արդեն բազմիցս եղել է։

«Մենք բացարձակապես անթույլատրելի ենք համարում, որ ինչպես մեր ալիքները, այնպես էլ այժմ ձեր ալիքը ենթարկվել են նման վերաբերմունքի՝ փաստացի ոչնչացման տեղեկատվական տարածքում։ Բայց դա նաև նշանակում է, որ դուք ամեն ինչ ճիշտ եք անում։ Նշանակում է՝ ձեզ լսում և տեսնում են։ Նշանակում է՝ դուք պարզապես չեք տեղավորվել նրանց աշխարհի պատկերացումների մեջ։

Այդ պատճառով կրկին ասում եմ՝ եկեք ռուսական ինտերնետային հարթակներ։ Մենք միշտ ուրախ ենք ձեզ տեսնելու։ Բոլոր հնարավորությունները դրա համար կան։ Զարգացեք», - եզրափակել է Զախարովան։

Տեղեկանք․

«Եվրասիա»-ն ինքնավար ոչ առևտրային կազմակերպություն է, որը նպաստում է միջազգային համագործակցության զարգացմանը և ծրագրեր է իրականացնում մասնավոր միջոցներով։

«Եվրասիա»-ի առաքելությունն է միավորել տարբեր տարիքի և մասնագիտությունների մարդկանց, որպեսզի միասին պահպանեն ավանդական արժեքները, պատմական հիշողությունը և Եվրասիայի ժողովուրդների միասնական մշակութային կոդը։

Կազմակերպության ծրագրերն ընդգրկում են տարբեր ոլորտներ՝ կրթությունից և բժշկությունից մինչև մշակույթ, կամավորություն և բարեգործություն։

Դրոշակակիր ծրագրերը նպաստում են ռուսաց լեզվի դերի ամրապնդմանը՝ որպես մայրցամաքում միջմշակութային երկխոսության միջոց։

«Եվրասիա»-ն նոր հնարավորություններ է ստեղծում տարբեր երկրների երեխաների, ընտանիքների և երիտասարդության համար, զարգացնում է մանկավարժների, բժիշկների, լրագրողների, գիտնականների և փորձագետների մասնագիտական համայնքները։

Կազմակերպությունն իրականացնում է նաև բնապահպանական, կամավորական և հումանիտար առաքելություններ։

Երկու տարվա ընթացքում «Եվրասիա»-ի նախաձեռնություններին աջակցել է ավելի քան 120 հազար համախոհ՝ աշխարհի գրեթե 40 երկրից։