Հասարակության ազդանշանը՝  կապի ավարտ Փաշինյանի հետ

Վերջին շրջանում մի հետաքրքիր փոփոխություն է նկատվում։ Մամուլն արդեն քիչ  է անդրադառնում Նիկոլ Փաշինյանին․ նրա նկարով նյութերը հազվադեպ են, նրա շուրջ կառուցվող օրակարգային «շարժումները» այլևս չեն դառնում լայն քննարկման թեմա։ Հիմնականում լինում է փաստացի արձանագրում՝ այսքանը։

Սա կատարվում է ոչ թե միտումնավոր, այլ ինքնաբուխ։ Մարդիկ այլևս չեն մտնում երկար բանավեճերի մեջ։ Դնում են ջղայնիկ սմայլիկ և անցնում առաջ։ Իսկ քանի որ դա  վնասում է էջերին և կայքերին․ ներգրավվածությունը ընկնում է, քննարկումները չեն ծավալվում, ալգորիթմները չեն աշխատում, հրաժարվում են Փաշինյանի նկարով շատ նյութեր տեղադրելուց։  Նույնիսկ նախընտրական շեմին նրանց  ամուսնությունը հանրությանը «չզգոնացրեց»։ Արձագանքը եղավ անտարբեր հայհոյանք՝ առանց իրական ներգրավման։ Այս ամենը քաղաքական գնահատականից դուրս ունի հստակ հոգեբանական բացատրություն։ Դա կոչվում է հագեցում․ երբ ուղեղը դադարում է արձագանքել։ Մարդու նյարդային համակարգը ունի պաշտպանական մեխանիզմ․ այն դադարում է ուժեղ արձագանքել մշտական գրգռիչին։ 2018-ին Փաշինյանի ցանկացած հայտարարություն կամ քայլ սենսացիա էր։ Հետո դարձավ քննարկում, հետո դժգոհություն, հետո հեգնանք, հիասթափութնուն, իսկ այսօր արդեն՝ անտարբերություն, սառը անտարբերություն։ Բոլոր փուլերը հասարակությունն  անցել է։ Ատելությունը դեռ կապ է, իսկ անտարբերությունը՝ կապի ավարտ։

Երբ հասարակությունը երկար ժամանակ ապրում է նույն դեմքի, նույն տոնի, նույն գործողությունների ներքո, հոգեբանական ռեսուրսը սպառվում է։ Արձագանքը դառնում է ավտոմատ՝ կարճ հեգնանք կամ հայհոյանք՝ առանց ներգրավման։
Սա քաղաքական դիրքորոշում չէ։ Սա հոգեբանական անջատում է։ Ուղեղը պարզապես ասում է․ «Ես այլևս չեմ ներդնի էմոցիոնալ ռեսուրս»։ 

Փաշինյանն ասում է՝ եթե դեմ եք, դուրս եկեք հեղափոխության։ Նա չի պատկերացնում, թե ինչ գին ունի մարդկանց լռությունը, անտարբերությունը։ Նրան  թվում է՝ լռությունը համաձայնություն է։ Բայց իրականում լռությունը շատ ավելի թանկ արժե, քան աղմուկը։

Երբ մարդը բարկանում է՝ նա դեռ ներգրավված է։
Երբ վիճում է՝ դեռ սպասում ունի։
Երբ հեգնում է՝ դեռ հույս ունի։
Երբ անտարբեր է՝ արդեն հեռացել է։

Հանրային անտարբերությունը ամենալուռ, բայց ամենախոր փոփոխությունն է քաղաքական հոգեբանության մեջ։ Եվ հենց այդ լռության մեջ է սկսվում հաջորդ փուլը՝վերաիմաստավորում կամ  նոր ցիկլ։ Դա հասարակության ազդանշանն է՝ կապի ավարտ Փաշինյանի հետ։

Հասմիկ Բաբաջանյան

hraparak.am