Ինչու է այդ ժողովը փորձում չեղարկել մի մարդ, ով հայտարարել է, թե` «Եկեղեցու բարենորոգման, մաքրման» գործընթաց է սկսել

Հրապարակ օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արմինե Օհանյանը գրում է․ 

Ո՛չ միջազգային հանրության աչքում հեղինակազրկվելը, ո՛չ հայ հանրության վստահությունը կորցնելը, ո՛չ պատմության մեջ որպես հայակործան իշխանություն մնալու հեռանկարը հետ չի պահում Փաշինյանին իր հակապետական, հակահայ ծրագրերի իրականացումից:
Նա Հայ առաքելական եկեցեղու դեմ հայտարարված ամոթալի, նողկալի պատերազմից չի հրաժարվում, չի լսում հայ ժողովրդի տարբեր խավերից եկող ազդակները, քաղաքական հետապնդումներն էլ չի թուլացնում հոգեւորականների նկատմամբ (այսօր Արշակ սրբազանի նկատմամբ խայտառակ կալանքի որոշումը երկարացվեց) եւ կյանքի գնով փորձում է տապալել Եպիսկոպոսաց ժողովը ու դա արդեն մտագարության տպավորություն է թողնում: Գիտեք, որ տասնյակ օրենքների ոտնահարումով քրեական վարույթներ են հարուցվել Գերագույն հոգեւոր ժողովի անդամների նկատմամբ, ընդ որում, չգիտես ինչու միայն մի մասի` եպիսկոպոսների, որոնք պետք է մեկնեին Ավստրիա` եպիսկոպոսաց ժողովին մասնակցելու, որպեսզի փակեն նրանց ՍԷԿՏ-ը` երկրից բացակայելու իրավունքը:
Լույսի պես պարզ է, որ սա արվում է ՀԱԵ բնականոն գործունեությունը կասեցնելու եւ փետրվարի 16-19-ին Ավստրիայում նշանակված ժողովը տապալելու նպատակով: Բայց եկեք մի շատ պարզ հարց տանք, թե ինչու է այդ ժողովը փորձում չեղարկել մի մարդ, ով հայտարարել է, թե` «Եկեղեցու բարենորոգման, մաքրման» գործընթաց է սկսել, որ ինքը չի ուզում իր «սրտի կաթողիկոսին» նշանակել, այլ որպես «հավատավոր քրիստոնյա» ուզում է, որ Հայ առաքելական եկեղեցին, գործող հոգեւորականներն իրենք` զղջման, իրենց սխալների ուղղման ճանապարհով ինքնամաքրվեն, եւ մեր սուրբ եկեղեցին «վերադարձնեն ժողովրդին»:
Եթե իսկապես նման ցանկության նշույլ անգամ ունենար այս անձը, ապա այդ ինքնամաքրման-բարենորոգման ճանապարհը հենց Եպիսկոպոսաց ժողովն է: Եւ նա պետք է ուրախ լիներ, որ ողջ աշխարհից ՀԱԵ եպիսկոպոսները, այդ թվում` իր կողմն անցած 10 տիրադավները, հավաքվեին մի դահլիճում, քննարկեին իրենց խնդիրները, լուծումներ գտնեին, առողջացման ուղին բռնեին: Պետք է ոչ թե խանգարեր, այլ՝ ամեն գնով աջակցեր դրա կայացմանը...
Պարբերաբար վերջին ամիսներին սփյուռքահայ համայնքներում բողոքի ակցիաներ են կազմակերպվում` ի պաշտպանություն Հայոց եկեղեցու: Ուրեմն տեսեք, թե ինչ է արել պետության դե ֆակտո ղեկավարը. փոխանակ մեր համայնքներն աշխարհաքաղաքական այս բարդ փուլում աջակցեին իրենց պետության ու ժողովրդի առաջ կանգնած խնդիրների լուծմանը, օրինակ` ակցիաներ անեին Ադրբեջանի դեսպանատների մոտ, որ զորքը հանի ՀՀ տարածքից, կամ իրենց երկրների կառավարություններից պահանջեին ճնշում գործադրել, որ Բաքվում պահվող մեր պատանդները վերադառնան հայրենիք, ստիպված են հայկական դեսպանությունների մոտ ակցիաներ անել` Հայ առաքելական եկեղեցուն պաշտպանելու համար, ընդդեմ ՀՀ կառավարության: Ազգը պառակտելն ու մեր պետությանը վնասելն էլ ո՞նց է լինում, եթե ոչ հենց այսպես...