Լուկաշենկոն Տաջիկստանում հերթական անգամ ծաղրեց Փաշինյանին, իսկ վերջինս «Գիքորի» դերում էր հայտնվել

Աշխարհի բոլոր այն երկրների ղեկավարները, որոնք իրենց երկրում կորցնում են հեղինակությունը, հեղինակազրկվում են նաև երկրից դուրս:

Առավել ևս դա վերաբերվում է այն գործիչներին, ովքեր նաև համարվում են պարտված ղեկավար:

Նիկոլ Փաշինյանը լիովին տեղավորվում է այս բանաձևի մեջ:

Նրան դրսում անընդհատ ծաղրում են, քանի որ գիտեն, թե ում հետ գործ ունեն:

Բացի այդ, նա տարրական քաղաքագիտական օրենքներին չի տիրապետում:

ԱՊՀ տարածքում նրան հիմնական ծաղրողը Բելառուսի նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն է, ով առիթը բաց չի թողնում հեգնելու Փաշինյանին:

Երեկ՝ հոկտեմբերի 9-ին, ԱՊՀ գագաթնաժողովի պաշտոնական մասի մեկնարկից առաջ, Լուկաշենկոն, դիմելով Ադրբեջանի նախագահին, հեգնեց Փաշինյանին՝ ասելով բառացի հետյալը․

«Իլհամ Հեյդարովիչ, դու ասացիր՝ «նա չի գա», երեկ անհանգստանում էիր։ Ես քեզ ասացի, որ Նիկոլ Վովաևիչը առանց մեզ ոչ մի տեղ չի կարող գնալ»:

Լուկաշենկոյի խոսքերից հետո բոլոր ղեկավարները ժպտացին, իսկ Փաշինյանի պատասխանը «գիքորավարի» էր, նա բառացի Լուկաշենկոյին արձագանքեց հետևյալ կերպ․

«Ինչպե՞ս կարող եմ չգալ։ Ու՞ր»:

Փաշինյանի այս պատասխանը էլ ավելի ժպիտ առաջացրեց ԱՊՀ-ի ղեկավարների մոտ և միայն բարեկրթության կանոններից ելնելով նրանք չծիծաղացին:

Իսկապես ամոթ է տեսնել Փաշինյանին այս վիճակում, քանի որ իր հետ միասին վարկաբեկվում է նաև Հայաստանը:

Աշխարհով մեկ մարդիկ զարմանում են, թե ինչպես մինչ այժմ Փաշինյանը մնացել է երկրի ղեկավար, երբ ցանկացած այլ երկրի պարագայում, նման մարդը չէր կարող այդքան երկար մնալ երկրի ղեկավար:

Իսկապես այս ամոթից, նույնիսկ հետփաշինյանական Հայաստանում, մենք դեռ երկար ժամանակ չենք կարողանալու մաքրվել:

Քանզի այս խայտառակության չափն ու աստիճանը անցել է թույլատրելի բոլոր սահմանները:

Եվ զարմանալի չէ, որ այս նույն ժողովուրդի նախնիները ցեղասպանության ենթարկվեցին 100 տարի առաջ:

Թե ինչն է այս ամենի պատճառը, արդեն երկար խոսելու թեմա է:

Սա է իրականությունը:

Տեսանկութը՝ այստեղ:

Դավիթ Մկրտչյան

Աղբյուրը՝ zham.am