Հերթական «պառկածի» վերելքը

Նիկոլ Փաշինյանի ընտանեկան ԶԼՄ-ն երեկ տեղեկացրեց, որ փոխվարչապետ կնշանակվի Արմավիրի 28-ամյա մարզպետ Համբարձում Մաթևոսյանը:
Իրավիճակի ողբերգականությունը տեսանելի դարձնելու համար ներկայացնենք պատանյակի կենսագրությունը:
Մաթեւոսյանը ծնվել է Գյումրիում, 2009 թվականին ավարտել է Գյումրու թիվ 5 հիմնական դպրոցը։ 2009-2012 թվականներին սովորել ԱՄՆ Կալիֆոռնիա նահանգի Գրոսմոնտ քոլեջի «Համաշխարհային գիտություններ» բաժնում։ 2012-2015 թվականներին սովորել է ԱՄՆ Կալիֆորնիա նահանգի Սան Դիեգոյի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերություններ, միջազգային անվտանգություն և հակամարտության կարգավորում ֆակուլտետի «Համագործակցություն, հակամարտություն, կոնֆլիկտաբանություն» բաժնում։

2011-2012 թվականներին աշխատել է ԱՄՆ Կալիֆոռնիա նահանգի Գրոսմոնտ քոլեջում՝ որպես միջազգային ուսանողական բաժնի համակարգող։
2013-2014 թվականներին աշխատել է Ուկրաինայի Դոնեցկ քաղաքի «Կերամռեսուրս» ՍՊԸ-ում՝ որպես եվրոպական շուկայի պատասխանատու։
2013-2015 թվականներին աշխատել է Ուկրաինայի Դոնեցկ քաղաքում՝ որպես Հայաստանի պատվավոր հյուպատոսի խորհրդական։
2016-2018 թվականներին աշխատել է Հայաստանի ամերիկյան համալսարանում՝ որպես հումանիտար և հասարակական գիտությունների ֆակուլտետի կառավարիչ, ընդհանուր կրթության գծով խորհրդական։
2018 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Հայաստանի Հանրապետության կառավարության որոշմամբ՝ նշանակվել է Հայաստանի Արմավիրի մարզպետ:
Ինչպես տեսնում եք մինչեւ 2018-ի հեղափոխությունը Մաթեւոսյանը խորհրդականի եւ համակարգողի /որը մեծ հաշվով քարտուղարուհու գործառույթ է/ չի աշխատել, հանուն արդարության չէր էլ կարող լուրջ պաշտոններ զբաղեցնել, քանի որ մինչեւ հեղափոխությունը 25 տարեկան էր: Հարցի մյուս կողմն է՝ արդյոք այս պատերազմական ժամանակներում Հայաստանը հնման փոխվարչապետի կարիք ունի: Իհարկե, երբ Նիկոլ Փաշինյանը վարչապետ է, բանակում հանցանք գործած Պապիկյանը պաշտպանության նախարար, Փաշինյանի անգլերենի դասատու տիկին Մակունցն էլ ԱՄՆ-ում ՀՀ դեսպան, այս շղթայում միգուցե սովորական եւ տրամաբանական նշանակում է, եթե հաշվի առնենք, որ մյուս կողմից՝ որ մի նորմալ մասնագետը կհամաձայնի այս իրավիճակում թրքահպատակ Փաշինյանից պաշտոն վերցնել: Այդուհանդերձ, կառավարության այսօրվա կազմում չնայած հատուկենտ, բայց կան հարուստ մասնագիտական փորձով պաշտոնյաներ, որոնք կարող էին նշանակվել այդ պաշտոնում: Խնդիրն այն է, որ Նիկոլ Փաշինյանը պատերազմից հետո էլ շարունակվում է առաջնորդվել նեղ թիմային, եւ ոչ թե պետական շահերով եւ <<Պոլի փետ լինի, քայլած լինի>> գաղափարախոսությամբ:
Թվում էր, թե Նիկոլ Փաշինյանի վարչապետ դառնալուց հետո նախկին սխալները պետք է հաշվի առնվեին ու բացառվեին թայֆայական մոտեցումները: Սակայն վարչապետ դառնալու հենց առաջին օրերից ստացանք շատ ավելի վատ պատկեր: Հիմա թայֆայական ու թիմային գործոնը ոչ թե գերակայում է պրոֆեսիանոլին, այլ գրեթե 100 տոկոսով գործ ունենք թիմայինի հետ: Պաշտոնի եկան համատեղ քայլածները, գոռացողները, գըմփ-գըմփ-հո՛ւ անողները, ասֆալտին պառկածները, փողոց փակածները, տնեցիները, բարեկամները, ծանոթները, ընկերները, սեփական վարասավիրները, դասատուները, քավորները, սրանց շներն ու կատուները՝ գիտելիքից ու փորձից զուրկ: Եվ այս բոլորի մոտ ընդհանուրն այն էր, որ նրանցից գրեթե բոլորը ունեին զրո պատկերացում պետական կառավարումից, ինչի հետեւանքն էլ Արցախի կորուստն էր: Հիմա, երբ սեղանին Հայաստանի խնդիրն է դրված, Փաշինյանը կրկնում է նույն սխալները:

Անի Սահակյան