Թրքահպատակների օլիգարխներն ու ասեղի վրա նստած պետությունը

Իշխանությունների պայքարը մամուլի դեմ դեռ շարունակվում է: Այս անգամ էլ նրանք փորձ են անում սահամանափակել համացանցում և էլեկտրոնային հարթակների առցանց շահումով խաղերի գովազդները: Նոյեմբերի 9-ին, ԱԺ-ում ընդարձակ քննարկում էր կազմակերպվել, հրավիրվել էին քննարկելու «Գովազդի մասին» օրենքին առնչվող կառույցների ներկայացուցիչներ, այդ թվում:

Իշխանությունն, ի դեմս Տնտեսական մրցակցության պաշտպանության հանձնաժողովի ներկայացուցիչի, պնդում են, որ այդ օրենքի ընդունումը ծառայելու է ի շահ հասարակության, ԶԼՄ ներկայացուցիչները՝ հակադարձում՝ նույն այդ օրենքով խոչընդոտվում է ազատ մամուլի գործունեությունը։
Օրենքի ընդունման արդյունքում համացանցում և էլեկտրոնային այլ հարթակներում բոլոր տեսակի շահումով խաղերի գովազդները կարգելվեն, իսկ արտաքին գովազդի մասով մնալու է նույնը. «Հանձնաժողովը արձանագրել է, որ ցանկացած գովազդի արգելում մրցակցության սահմանափակման երևույթ է պարունակում, քանի որ շուկայում գոյություն ունեցող սուբյեկտները տարիներ շարունակ հնարավորություն են ունեցել գովազդել իրենց և ճանաչում ձեռք բերել, իսկ այն տնտեսվարող սուբյեկտները, որոնք նոր պետք է մուտք գործեն շուկա, հետագայում նրանք չեն ունենա այդ նույն հնարավորությունը, կստեղծվեն մրցակցային անհավասար պայմաններ»,- այսպիսի անհիմն պարզաբանումով հանդես եկավ ՏՄՊՀ-ի ներկայացուցիչ Հայկ Կարապետյանը, իշխանական պատգամավորներն էլ հերթով ձայնակցում էին, թե այդպիսով նաեւ չեն խրախուսի խաղամոլությունը:

Սա, իհարկե, զավեշտալի արդարացում է մի պարզ պատճառով, որ խաղամոլության դեմ իբր ամեհի պայքար խոստացող Նիկոլ Փաշինյանը պաշտոնավարման երեք տարիների ընթացքում Հայաստանը դարձրել է խաղատուն բաց երկնքի տակ, ամեն քայլափոխի իրենց սիրելի եւ իշխանության օլիգարխը դարձած Վիվառոյի գովազդներն են:
Ընդհանրապես իշխանության երեք տարիները բոնորոշվում են մի քանի ցցուն պատկերներով: Օրինակ գերության մեջ հայտնված Մարալի դեմքով, որում արտացոլվում է մեր ազգային ողբերգությունը, ցեղասպանությունը: Մազպուրծ դեմքի կողքին զվարճացող տականքն է, իշխանության պարազիտ դեմքը, որն այնքան է տռզել բյուջեն քամելու արդյունքում, թվում է, թե ամեն վայրկյան կպայթի, իսկ երրորդը՝ փողոցներում խաղային բիզնեսի լայնամասշտաբ գովազն է, ասեղի վրա դրված մի երկիրը:

Եւ հիմա ծիծաղելի են այն պարզաբանումները, թե իշխանությունը ցանկանում է պայքարել խաղամոլության դեմ, սրանք կամ ամնեզիայով են տառապում, կամ անմեղսունակության սինդրոմով , եթե դուք մոռացել եք, որ Ալեն Սիմոնյանի գլխավորությամբ խորհրդարանում պաշպանվում էր ձեր սրտի օլիգարխը դարձած Վիվառոյի Վիգենի շահերը, շահեկան օրենքներ ընդունվում, որ դաշտում գերիշխող դիրք ունենա, ապա մարդիկ այդ ամենը լավ են հիշում:

Վիվառոյի Վիգենը՝ նույն ինքը՝ Վիգեն Բադալյանը դարձել է Նիկոլ Փաշինյանի ու իր իշխանության ստնտուն, այս օլիգարխն է հոգում իշխանականներից ոմանց, այդ թվում Փաշինյանների ճոխ հանգստի ծախսերը, սրա ուսերին է դրված իշխանական ֆեյքաբուծարաններից մեկի ֆինանսավորումը եւ այսպես շարունակ: Սրա շնորհիվ է ձեւավորվել ֆեյքահայաստանը , բոլոր ֆեյքերն ու ֆեյք-դերասան-ակտիվիստները նրանց ֆինանսավորմամբ են կեղտոտ արշավ իրականացնում նախկինների, հերոսների եւ բանակի դեմ: Պարզ ասած՝ Վիվառոյի Վիգենը դասական թրքահպատակ է, որն աջակցում է թրքացման ծրագրին, իսկ իշխանության նպատակն այս օրենքով մեկն է՝ ազատ լրատվամիջոցներին զրկել ֆինանսավորումից:

Անի Սահակյան