Փաշինյանը ծախել է հայրենիքը. Վարդանյանը «բռնացրեց»

Տարօրինակ ժամանակներում ենք ապրում, երբ ժողովրդավարության անվան տակ աննախադեպ ծավալներով սահմանափակվում է հենց նույն ժողովրդավարությունը։ Նիկոլ Փաշինյանը իր ողջ պաշտոնավարման ընթացքում փորձել է իրեն ներկայացնել որպես ժողովրդավարության և խոսքի ազատության ջատագով, մինչդեռ այսօր անգամ ընդդիմադիրների օբյեկտիվ հարցերին չի պատասխանում, կամ էլ մանիպուլացիաների է ենթարկում պարզ իրականությունը: ԱԺ-ում կառավարության հետ հարցուպատասխանի ժամանակ Աղվան Վարդանյանյանը ուշագրավ հարցադրում հնչեցրեց՝ նախ հիշեցնելով՝պատերազմի ավարտից հետո Ադրբեջանի նախագահ ասված Իլհամ Ալիևը 15 անգամ այցելել է Արցախի բռնազավթված տարածքներ, երկու անգամ եղել է Էրդողանի հետ, 7 անգամ կնոջ հետ, Շուշիում Մուղամի փառատոն են անցկացրել, Հադրութում մզկիթ հիմնել: Այնուհետև նա հիշեցրեց, որ այս իշխանության ղեկավարը 2020 հոկտեմբերի 21-ին հայտարարել է՝ առանց Արցախի չկա Հայաստան, ապա հավելեց. «Ոչ այդ ասողը, ոչ ԱԺ նախագահը, ոչ այս արտգործնախարարը, ոչ Հայաստանի նախագահ ասվածը պատերազմից հետո Արցախի Հանրապետություն չեն այցելել։
Հարց. ինչո՞ւ մինչև այսօր չեք գնացել Արցախի Հանարպետություն, պատրաստվո՞ւմ եք գնալ, կոնկրետ ե՞րբ, պատրա՞ստ եք Ստեփանակերտում հայտարարել, որ Արցախի Հանրապետությունը որևէ կարգավիճակով չի կարող լինել Ադրբեջանի կազմում, Հադրութն ու Շուշին բռնազավթված են»:
Հարցին պատասխանեց փոխվարչապետ Սուրեն Պապիկյանը՝ նշելով. «Բազմաթիվ պաշտոնյաներ այս ընթացքում եղել են Արցախում, լինում են Արցախում, անհրաժեշտության դեպքում կլինեն Արցախում»։
Աղվան Վարդանյանն արձագանեց. «Ականջ ունեցողների համար նորից եմ կարդում հարցս՝ ոչ այդ ասողը, ոչ ԱԺ նախագահը, ոչ այս արտգործնախարարը, ոչ Հայաստանի նախագահ ասվածը պատերազմից հետո Արցախի Հանրապետություն չեն այցելել։Ձեր պատասխանից բավարարված եմ, շնորհակալ եմ»։ 

Հոկտեմբերի 15-ին էլ ԱԺ նիստում, կառավարության հետ հարց ու պատասխանի ժամանակ, հարց էր հնչեցրել Հայաստան-Թուրքիա փոխադարձ դրական ազդակների վերաբերյալ։
Առաջարկել էին հարցը գրավոր ուղարկել, եւ ահա, նա ստացել է պատասխանն ու հրապարակել.« «Հայաստան-Թուրքիա հարաբերությունների վերաբերյալ կան 2009 թվականի Ցյուրիխյան արձանագրությունները։ Կա ՀՀ Սահմանադրական դատարանի 2010թ. հունվարի 12-ի որոշումը։ ՍԴ-ն այդ որոշմամբ կարմիր գծեր է սահմանել.

Ա) արձանագրություններով ստանձնվող փոխադարձ պարտավորությունները ունեն բացառապես երկկողմանի բնույթ եւ չեն կարող վերաբերվել որեւէ երրորդ կողմի։
Բնականաբար, խոսքը Ադրբեջանի մասին է։

Բ) Չեն կարող մեկնաբանվել ու կիրառվել այնպես, որը կհակասի ՀՀ Սահմանադրության նախաբանի դրույթներին։

Գ) Չեն կարող մեկնաբանվել ու կիրառվել այնպես, որը կհակասի Հայաստանի անկախության մասին իռչակագրի 11-րդ կետի պահանջներին։

Այն է՝ ՀՀ-ն սատար է կանգնում 1915թ. Օսմանյան Թուրքիայում եւ Արեւմտյան Հայաստանում հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչմանը։

Կրկնում եմ՝ սա ՀՀ Սահմանադրական դատարանի որոշումից քաղվածք է։ Հարցը. այս կառավարությունը կարո՞ղ է երաշխավորել, որ հայ-թուրքական հարաբերությունները կարգավորելիս ՀՀ Սահմանադրական դատարանի հաստատած կարմից գծերից նահանջ չի արձանագրվելու»։ Վարդանյանը ներկայացրել է նաեւ կառավարության պատասխանը. «Հարգելի պարոն Վարդանյան, Ի պատասխան սեպտեմբերի 16-ին ՀՀ վարչապետին ուղղված Ձեր գրավոր հարցման և հիմք ընդունելով ՀՀ վարչապետի համապատասխան հանձնա­րարականը՝ տեղեկացնում ենք, որ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի 2010թ․ հունվարի 12-ի ՍԴՈ-850 որոշումը առնչվում է 2009 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Ցյուրիխ քաղաքում ստորագրված` «Հայաստանի Հանրապետության և Թուրքիայի Հանրապետության միջև դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատելու մասին» և «Հայաստանի Հանրապետության և Թուրքիայի Հանրապետության միջև հարաբերությունների զարգացման մասին» արձանագրություններում ամրագրված պարտավորությունների՝ ՀՀ Սահմանադրությանը համապատասխանության հար­ցին։ Հիշեցնենք, որ նշված արձանագրությունների կնքման ընթացակարգը դադա­րեց­վել է 2018թ․ մարտի 1-ին` ՀՀ նախագահի համապատասխան հրամանագրով։

Ինչ վերաբերում է Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման օրակարգի առաջ մղման և Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորման ուղղությամբ ՀՀ կառավարության մոտեցումներին, ապա տեղեկացնում ենք, որ այս հարցերն ընդգրկված են ՀՀ կառավարության 2021-2026թթ․ ծրագրում։»
Հետեւություններ.1.Նախ՝ ես հարց չեմ ուղղել վարչապետ ասվածին։ Ասել եմ՝ ենթադրում եմ՝ երկու հոգի կարող են պատասխանել։ Արտգործնախարարը այստեղ չէ, ով է երկրորդը՝ դուք որոշեք։ Դահլիճում երկրորդ չի եղել, քանի ասել են՝ գրավոր ուղարկեք։ Խուսափեցին բանավոր պատասխանել՝ ակնհայտորեն վախենալով թուրքերին որեւէ անզգույշ խոսքով նեղացնել։2.Գրավոր պատասխանում ինչ են ասում սրանք։ Ասում են՝ մեզ համար չկա Հայաստանի Հանրապետություն, չկա Սահմանադրական դատարան։ Ասում են՝ ՀՀ Սահմանադրության նախաբանը, ՍԴ այդ որոշումը մեզ համար հիմք չէ, մեզ չի վերաբերում, այդ կարմիր գծերը հնացած են։ Ասել է՝ այստեղ էլ պատրաստ են զիջել ու զիջել։

3. Ցեղասպանության վերաբերյալ կառավարության ծրագրում այս է գրված՝ «Ցեղասպանության միջազգային ճանաչումը կառավարությունը ծառայեցնելու է ոչ թե տարածաշրջանային լարվածության աճին, այլ ընդհակառակը՝ տարածաշրջանի լիցքաթափման նպատակին»։
Եզրակացություն. սրանք թուրքական խաղաղասիրությամբ ծանր հիվանդ են։ Այդպիսի հիվանդները չեն բուժվում։ Մեռնում են»։
Եթե լակոնիկ ձեւակերպենք կառավարության պատասխանը, այն է՝ Փաշինյանի իշխանությունն ուրանում է ոչ միայն Արցախը, այլեւ ցեղասպանությունն ու պահանջատիրությունը:

Անի Սահակյան