«Թավիշն» էլի պնդում է՝ Արցախը կարևոր չի

Մինչ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի միջնորդները` Ռուսաստանը, Ֆրանսիան և Միացյալ Նահանգները միասնաբար հայտարարում են իրենց հովանու ներքո ղարաբաղյան խնդրի շուրջ բանակցությունները վերսկսելու, հակամարտության տևական լուծումը գտնելու անհրաժեշտության մասին, Ադրբեջանի նախագահը կրկին սկսել է քննադատել նրանց, և անգամ անուղղակիորեն մեղադրում ղարաբաղյան վերջին պատերազմին նպաստելու մեջ:
Երեկ, մասնավորապես, ընդունելով Ադրբեջանում ՄԱԿ-ի մշտական համակարգող Վլադանկա Անդրեևային, Ալիևը պնդել է, թե միջնորդները մոտ երեք տասնամյակ շարունակված բանակցությունների ընթացքում մի շարք հնարավորություններ են կորցրել, արդյունքում, Բաքուն ստիպված է եղել սեփական ուժերով վերականգնել Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունն ու իրագործել ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդում ընդունված չորս բանաձևերը:

«Այդ փաստաթղթերը պահանջում էին անհապաղ ու ամբողջությամբ դուրս բերել հայկական ուժերը մեր`միջազգայնորեն ճանաչված տարածքներից, ինչը շատ կարևոր քաղաքական ժեստ էր Անվտանգության խորհրդի կողմից: Սակայն, ցավոք, այդ բանաձևերը չիրագործվեցին: Ադրբեջանական հասարակության համար առավել դժվար էր ընկալել այն փաստը, որ ԱԽ հինգ մշտական անդամներից երեքը Մինսկի խմբի համանախագահներն էին: Իրենք էին հենց ընդունել այդ բանաձևերը, բայց, ցավոք, նրանց նախագահության 28 տարին կորսված հնարավորությունների ժամանակաշրջան էր», - ասել է Ադրբեջանի նախագահը»։

Ըստ Ալիևի՝ ինքը մի քանի անգամ խնդրել է ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի անդամներին պատժամիջոցներ սահմանել Հայաստանի նկատմամբ, սակայն՝ ապարդյուն: «Եթե Հայաստանի նկատմամբ ճիշտ ժամանակին պատժամիջոցներ մտցվեին, եթե Մինսկի խմբի համանախագահները`աշխարհի երեք գերտերությունները, օգտագործեին իրենց ներուժի հինգ տոկոսը, որպեսզի համոզեին կամ հարկադրեին Հայաստանին՝ դուրս բերել իր օկուպացիոն ուժերը, ապա պատերազմ չէր լինի: Հետևաբար, պատերազմի համար պատասխանատվությունը ոչ միայն Հայաստանն է կրում, այլև բոլոր նրանք, ովքեր չկարողացան, կամ չցանկացան հարկադրել նրանց՝ հետևել միջազգային իրավունքին», - ասել է Ադրբեջանի նախագահը:

Ալիևի այս հայտարարությունները հնչում են Ռուսաստանի և Ֆրանսիայի նախագահների`անցած շաբաթ կայացած հեռախոսազրույցից հետո, որի ընթացքում, ըստ պաշտոնական հաղորդագրության, Պուտինն ու Մակրոնը կրկին խոսեցին ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը ակտիվացնելու և այդ ձևաչափով աշխատանքները շարունակելու անհրաժեշտության մասին: Մի քանի օր անց էլ Հայաստանում ԱՄՆ դեսպան Լին Թրեյսին էր հայտարարել` ղարաբաղյան խնդիրը լուծված չէ, քանի դեռ չի հստակեցվել կարգավիճակի հարցը:

Չնայած միջնորդների այս պնդումներին`Ադրբեջանի նախագահը շարունակում է մնալ անդրդվելի. երեկ նա կրկնել է 44-օրյա պատերազմից հետո շրջանառության մեջ դրած իր թեզը, թե ղարաբաղյան խնդիրն այլևս մնացել է անցյալում՝ ակնարկելով, որ ինքը խնդրի շուրջ քննարկումներ սկսելու ցանկություն չունի: «Հիմա պատերազմն ավարտվել է, հակամարտությունը լուծված է, եղածի մասին այլևս ասելիք չկա: Մենք պետք է նայենք ապագային, և ներկայումս մեր գլխավոր խնդիրն է վերականգնել քանդված, ամբողջովին ավերված տարածքները»:

Ինչպես նկատում ենք, Ալիևը նոր հարձակում է սկսում միջնորդ պետությունների ուղղությամբ, ինչը նշանակում է, որ կա որոշակի ճնշում նրա նկատմամբ՝ բանակցություններ սկսելու համար:

Հիմա Ալիևը նորից սկսելու է պարբերաբար հիշեցնել, որ Լեռնային Ղարաբաղի խնդիրը լուծել է, թեման փակված է, Ադրբեջանը վերադարձրել է Ղարաբաղը: Այսինքն, Ալիևի ծրագիրը պարզ է՝ նախօրոք հարձակում ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի վրա՝ ակնկալիքով որ Մինսկի խումբը չի վերսկսի իր գործունեությունը:

Այս մթնոլորտը ինչ-որ առումով՝ նպաստավոր է պաշտոնական Երևանի համար, եթե Հայաստանի «թավշյա» իշխանությունը կարողանար օգտվել այս իրավիճակից, և ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահող պետությունների՝ ՌԴ-ի, ԱՄՆ-ի ու Ֆրանսիայի հետ արդյունավետ աշխատեր, որպեսզի կարողանար նպաստեր հայ-ադրբեջանական բանակցությունների վերսկսմանը:

Բայց մինչև հիմա Ալիևն է Հայաստանի առջև պահանջներ դնում՝ Հայաստան-Ադրբեջան սահմանազատումից մինչև Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականության ճանաչում:
Իսկ ԼՂ-ի կարգավիճակի հարցը Ալիևը մտածված մոռացության է մատնում: Ու Հայաստանի ամբիոնից չի հնչում իշխանական որևէ ուժի կողմից այս հարցով կոնկրետ առաջարկ, թե ինչպես պետք է առաջ ընթանալ:

Ավելին, այսօր իշխող քաղաքական խմբակցության ներկայացուցիչ Անդրանիկ Քոչարյանը ԱԺ-ի ամբիոնից հայտարարել է՝ «Մենք բոլորս այս երկրի անվտանգության երաշխավորներն ենք, հետո նոր կխոսենք Արցախի անվտանգության մասին»: Հայաստանի ներքաղաքական թեժ պայքարը ԱԺ-ում նույնիսկ պատճառ չէ, որպեսզի իշխող քաղաքական ուժը նման անպատասխանատու միտք հայտարարի պատճառաբանելով, թե՝ «մի հատ մեր ներքին անվտանգության խնդիրները լուծենք... էս ի՞նչ ա...»:

Իսկ Արցախի անվտանգության մասին ո՞վ է մտորելու: Ալիևն իր հերթին է ասում Ղարաբաղի հարցը լուծված է, «թավիշն» էլ իր հերթին է ասում՝ Արցախի անվտանգության մասին՝ հետո...

Մետաքսյա Շալունց