Գիշերն՝ ագրեսիվ, առավոտյան խաղաղասեր մի «հրեշտակ». հարձակման նոր «պրոյեկտ»

Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը հայտարարել է, որ հնարավոր է հաշտության պայմանագիր կնքվի Հայաստանի հետ: «Մենք կարծում ենք, որ հակամարտության էջը փակված է: Ես արդեն մի քանի անգամ խոսել եմ Հայաստանի հետ հաշտության պայմանագրի հնարավորության մասին»,- ասել է նա: Նա, սակայն կարծում է, որ իրավիճակը տարածաշրջանում նախկինի պես շարունակում է մնալ փխրուն:

«Իրավիճակը պատերազմից հետի նախկինի պես մնում է փխրուն: Կրակի դադարեցման ռեժիմը պահպանվում է, բայց չնայած դրան, մեր առջև ծառացած են հետպատերազմական զարգացումների բազմաթիվ հարցեր»,- ասել է նա:

Հայաստանի հետ հաշտության պայմանագիր ստորագրող Ալիևը, հետաքրքրականն այն է, որ ընդամենը մեկ օր առաջ Բաքվում հայկական ռազմավարի պուրակի բացման ֆոնին լուսանկարվում էր: Նա ներկա էր գտնվել պուրակի հանդիսավոր բացման արարողությանը, որի ժամանակ անդրադարձել էր պատերազմի մի շարք դրվագների: Մասնավորապես, Ալիևը հայտարարել էր, որ դեռ պատասխանի է սպասում, թե որտեղից էին Հայաստանի մոտ հայտնվել «Իսկանդեր-Մ» հրթիռներ, որոնք հայտնաբերվել են Շուշի քաղաքում: «Որտեղից հայերին այդ հրթիռները: Այդ հրթիռները չպետք է լինեին,- ասել էր նա:- Առայժմ մենք չենք կարողացել պատասխան ստանալ, բայց կստանանք»:

Այսօր արդեն Ալիևն ասում է, թե ղարաբաղյան պատերազմից հետո իրավիճակը շատ փխրուն է, բայց չնայած նրան, որ հրադադարի ռեժիմը պահպանվում է:

Ալիևին, ինչպես երևում է, միջազգային հանրությունը ճնշումներ են գործադրում: Նա նաև հայտարարել է, թե Ադրբեջանը տարածքային պահանջներ չունի Հայաստանի նկատմամբ: «Մենք կհիշենք մեր պատմությունը, բայց մենք ոչ մի տարածքային պահանջ չունենք որևէ երկրի, այդ թվում Հայաստանի նկատմամբ»,-հավելել է Ալիևը:

Իսկ որ միջազգային հանրությունից նրա նկատմամբ ճնշումներ են բանեցնել, նա ոչ ուղղակիորեն փաստորեն խոստովանել է այլ կոնտեքստում: «Իմ դեմ հեղաշրջման փորձեր են եղել: 2003 թվականին «Ժողովրդական ճակատ-Մուսավաթ » խմբակցությունը (ընդդիմադիր), «Ազադլըգ» հրապարակում («Ազատություն»), ցանկանում էր ռազմական հեղաշրջում կազմակերպել, բայց դա չիրականացավ, և ժողովուրդը չաջակցեց դրան:
2005թ.-ին նրանք ցանկանում էին «նարնջագույն հեղափոխություն» կազմակերպել Ադրբեջանում: Նրանք արդեն ունեին նարնջագույն թևկապներ: Բերել էին նարնջագույն վրաններ: Ո՞րն էր նպատակը: Նպատակը դավաճաններին իշխանության բերելն էր, Ղարաբաղը հանձնել հայերին և գլխավորել Ադրբեջանը»,- ասել է Ալիևը Բաքվում ռազմական ավարի պարկի բացման ժամանակ, որտեղ ցուցադրվում էր Ղարաբաղում պատերազմի ընթացքում հայկական կողմից խլված զինամթերքը:

Նրա խոսքով ՝ «որոշ արտասահմանյան մայրաքաղաքներում որոշվել էր տապալել Իլհամ Ալիևին»: «Այն ժամանակ «նարնջագույն հեղափոխության» մոդա կար:

Հեղափոխություններ տեղի էին ունենում այստեղ և այնտեղ: Այժմ բոլորը կարող են տեսնել, թե ինչ է տեղի ունեցել այս հեղափոխությունների հետ: Երկրները գտնվում են անմխիթար վիճակում, չեն կարողանում դուրս գալ ճգնաժամից, ճգնաժամը տևում է 15-17 տարի: Այս երկրները դժվար թե դուրս գան ճգնաժամից»,-ասել է Ալիևը:
Ալիևն, այսպիսով, ակնարկում է, թե Ադրբեջանը պատրաստ է Հայաստանի հետ խաղաղության պայմանագիր ստորագրել Ղարաբաղի հարցով, բայց Երևանից որևէ պատասխան քայլ չի տեսնում: Այսինքն՝ մի կողմից նա խաղաղության գնալու պատրաստակամություն է հայտնում, մյուս կողմից՝ խաղաղության չհասնելու մեղքը բարդում է Հայաստանի վրա. «Բայց մենք Երևանից ոչ մի փոխադարձ քայլ չենք տեսնում: Ընդհակառակը, Հայաստանի վարչապետից լսվում են ագրեսիվ հայտարարություններ, արտգործնախարարի հայտարարությունները խոսում են ադրբեջանաֆոբիայի, թուրքաֆոբիայի մասին», - ասել է նա:

Այսինքն, կրկին՝ նույն «տաշտակը», հայերն են մեղավոր, ինչն էլ ավարտվում է Ադրբեջանի կողմից ավելի ագրեսիվ քաղաքականության «հիմնավորմամբ» ու կոնկրետ գործողություններով:

Նկատի ունենալով Ալիևի հայտարարությունների ենթատեքստը, կարող ենք միանշանակ արձանագրել, որ ընդդեմ Հայաստանի Ադրբեջանն ու Թուրքիան նոր «պլան» են մշակում՝ ինչպես բոլոր խնդիրները բարդել Հայաստանի վրա:

Ինչո՞ւ... Պատասխանը մեկն է՝ ուրեմն, ունեն հարձակման նոր «պրոյեկտ»:

Մետաքսյա Շալունց