Նոր խառնակչություն Լեւոն Տեր-Պետրոսյանից

Արտախորհրդարանական մեկ տասնյակից ավել կուսակցություններ երկու օր առաջ հանդես եկան կառավարությանն ուղղված հայտարարությամբ, որով պահանջում են Հայաստանի կառավարությունից հրատապ կարգով ստեղծել ռազմաքաղաքական հարցերի օպերատիվ կառավարման շտաբ-պետական հատուկ մարմին։ Այդ մարմնինը պետք է ունենա որոշումներ ընդունելու, օպերատիվ գործողություններ ծրագրելու և համակարգելու իրավասություն։

Բացի այդ պաշտպանությունն արդյունավետ կազմակերպելու համար կառավարությունից պահանջում են ներգրավել Հայաստանի և Արցախի Հանրապետությունների նախկին և գործող նախագահներին, վարչապետներին, պաշտպանության և արտաքին գործերի նախարարներին, ռազմական և քաղաքական փարձառություն ունեցող այլ անձանց: Արտախորհրդարանականների հայտարարությունից անմիջապես հետո լսվեցին արձագանքներ տարբեր կողմից, եւ այս համատարած աղմուկի մեջ պարզ դարձավ, որ կան ուժեր, որոնք կարծում են, որ իշխանությունն ինչ անում է այս օրերին, ճիշտ է անում եւ կարիք չունի աջակցության, մի մասն էլ պասիվ դիտորդի դեր է ստանձնել, ունենալով համոզմունք, որ իշխանությունները բազում բացթողումներ ունեն, չեն ցանկանում խոսել այդ մասին, գերադասում են լռել եւ կողքից նայել, թե ինչպես է պատերազմն օր օրի նոր թափ ստանում եւ խժռում հայորդիներին:

Բնականաբար առաջին նախագահ Լեւոն Տեր –Պետրոսյանը գերազանցում է բոլորին: Նա, ի թիվս այլոց, արձագանքեց արտախորհրդարանականների նախաձեռնությանը եւ աչքի ընկավ նոր խառնակչությամբ: «Զարմանում եմ, թե ինչպես լուրջ և զանգվածային կուսակցությունների համբավ ունեցող ՀՀԿ-ն և ՀՅԴ-ն կարող էին ընկնել շուրջ մեկ տասնյակ անպատասխանատու մարդ-կուսակցությունների խելքին։ Եթե սա արված է զուտ փիառ նպատակով, ապա այն ընդամենը ձախորդ նախաձեռնություն է։ Այնուամենայնիվ, կարծում եմ, որ հայտարարության նախաձեռնողներն առաջնորդվել են ոչ թե պետական հեղաշրջման նպատակադրմամբ, ինչպես գնահատվում է ոմանց կողմից, այլ Արցախի և Հայաստանի ճակատագրի նկատմամբ ողջ հայ ժողովրդին համակած խոր մտահոգությամբ»։

Գուցե առաջին նախագահը չի ողջունում այս նախաձեռնությունը, որովհետեւ պահն է հասունացել իր վաղեմի երազանքը կյանքի կոչելու, իր << Պատերազմ եւ խաղաղություն>> թեզը իրականություն դարձնելու եւ տարածքները հանձնելու ժամանակն է: 90-ականներին էլ առաջին նախագահը համոզմունք էր հայտնում, որ առանց Ղարաբաղի հարցի լուծման, Սերգոները լավ չեն ապրելու, ասում էր՝ <<տղա եք, պահեք էդ տարածքները>>: Կյանքը ցույց տվեց, որ գտնվեցին այդ տղաները եւ ավելի քան երկու տասնամյակ պահեցին տարածքները: Հիմա գուցե Տեր-Պետրոսյանը հույս ունի, որ եկել է ժամանակը իր թեզն իրականություն դարձնելու, ու դրա համար փեշերը փռած իշխանության վրա թույլ չի տալիս որեւէ մեկը միջամտի նրա գործերին: Եւ մինչ պետությունը լինել-չլինելու առաջ է կանգնաց, Արցախում մեր գոյապայքարն է ընթանում, այս մարդն իր խոսքի տողատակերում խառնակչությամբ է զբաղվում, ակնակելով, թե չի բացառվում, որ նախաձեռնողները պետական հեղաշրջման նպատակ ունեն, իհարկե, ինքն ասում է, թե չի կարծում, բայց հասկացնում է, որ չի էլ բացառում: Փաստորեն, մարդը պառավում է, բայց իր խառնակիչ ու դավաճանական տեսակը՝ ոչ, եւ այդ տեսակը իր հոգեզավակին հուշում է՝ մոտ չթողնել այս ուժերին: Այս մարդը դեմ է մի օգնության, որը պատրաստ էին ցուցաբերել Արցախում ստատուս քվոն պահպանած ղեկավարներն ու պետական պաշտոնյաները, ի վերջո, այս սոսկալի վիճակում միայն ուժեղ հայրենասերները կհամաձայնեին նման պատասխանատվության բեռ դնել իրենց ուսերին:

Անի Սահակյան