Անդրանիկ Քոչարյանը իր համար հումանիտար միջանցք է բացո՞ւմ, թե՞ մաքրում է Սերժ Սարգսյանին

Ապրիլյան քննիչ հանձնաժողովն ավարտեց աշխատանքները: Մեկ տարվա գործունեության արդյունքները, այն է՝ ապրիլյան պատերազմի օրերին ենթադրյալ թերությունների ու թերացումների, մեղավորների եւ պատասխանատուների մասին հանձնաժողովը զեկույց կպատրաստի, որին կհաջորդի իրավական գործողություններ, թեեւ հանձնաժողով նախագահ Անդրանիկ Քոչարյանի օրերս արած հայտարարությունից հետո չի բացառվում, որ բանը դրան չհասնի: Գաղտնիք չէ, որ դեռեւս իշխանության համար պայքար մղող այսօրվա իշխանականները բազում թեմաների կողքին դրոշակ էի դարձրել նաեւ բանակի թեման եւ թմբկահարում էին չհիմնավորված թեզեր, թե ապրիլյան պատերազմը կազմակերպված էր, Նիկոլ Փաշինյանն անձամբ էր պնդում, որ Ռուսաստանի մատը խառն է մեր դեմ կազմակերպված այս դավադրության հարցում, որ այդ օրերին զինվորները հացի ու հագուստի խնդիր են ունեցել, որ իրականում տարածքային կորուստն ավելի մեծ է, քան հայտարարվող 800 հեկտարը:
Երբ ձեւավորվեց այս հանձնաժողովը, բանական տրամաբանությունը հուշում էր, որ անկախ ամեն ինչից հանձնաժողովը պետք է առաջնորդվի այն սկզբունքով, որպեսզի իր գործունեությամբ ոչ թե վտանգի, այլ բարձրացնի Հայաստանի ազգային անվտանգությունը, բայց չմոռանալով, թե ում հետ գործ ունենք, ովքեր են իշխանության գլխին կանգնածները, սկզբում ակնկալվում էր սենսացիոն բացահայտումների տեղատարափ:

Հանձնաժողովը մեկ տարվա ընթացքում բազում բարձրաստիճան նախկին եւ ներկա պաշտոնյանեի հյուրընկալեց, նախկին ու ներկա սպաների, շարքային զինծառայողների եւ խնդրին առնչվող այլ անձանց; Բայց պետք է նկատել, որ շրջադարձային հայտարարություններ եւ զարգացումներ հաջորդեցին Սերժ Սարգսյանի այցից հետո, միայն այդ ժամանակ հանձնաժողովի հետ համագործակցելու համաձայնություն տվեցին բարձրաստիճաններից շատերն, այդ թվում՝ Լյովա Մնացականյան, Էդվարդ Նալբանդյան, Բակո Սահակյան եւ այլք: Յուրի Խաչատուրովը թերեւս միակն էր, ով երկու ոտքը մեկ կոշկի մեջ մինչեւ վերջ մերժեց հրավերը: Փոխարենն այդ այցից հետո կրկնայց կազմակերպվեց նաեւ Արշակ Կարապետյանի համար: Ապրիլյան պատերազմից հետո Սերժ Սարգսյանը պաշտոնանկ արեց մի շարք բարձրաստիճան զինվորականների, այդ թվում, հետախուզության պետ Արշակ Կարապետյանին:

Թավշյա հեղափոխությունից հետո Նիկոլ Փաշինյանը նրան նշանակեց իր խորհրդական՝ հայտարարելով, որ ծանոթ է Ապրիլյանի մասին գաղտնի տեղեկությունների հարյուրավոր էջերի, որտեղ որևէ բան չկա հետախուզության թերացման մասին: Ավելի ուշ պարզ դարձավ, թե որ արժանիքի համար էր վարչապետը գնահատել Կարապետյանին, դա «ցուցմունք պաշտոնի դիմաց» գործարք էր, իսկ ցուցմունքը Մարտի 1-ի գործով էր՝ ընդդեմ Ռոբերտ Քոչարյանի: Ինչեւէ, Սերժ Սարգսյանի այցից հետո լղոզվեց 800 հեկտար տարածքային կորստի մասին արդեն հաստատված իրողությունը, հայտարարվեց, թե իրականում երկու անգամ քիչ է եղել: Իսկ, ահա, օրերս Անդրանիկ Քոչարյանը հայտարարեց նաեւ, որ պաշտպանության բանակը չի ունեցել, ոչ էլ վառելիքի, ոչ էլ սննդի պրոբլեմ: «Վստահաբար կարող եմ ասել, դա արձանագրենք, մյուս խնդիրները թույլատրելիի սահմաններում կներկայացնենք հասարակությանը»,- ասել է նա՝ ըստ էության հերքելով մյուսների այն շահարկումները, թե բանակում «մայկա տրուսիկի» կամ զենքի ու սննդի խնդիր է եղել: Ի դեպ, Արշակ Կարապետյանին պաշտոն տալն արդեն իսկ առաջին ապացույցն էր այն բանի, որ իշխանությունն ընդունել է, որ իրականում խնդիր չի եղել այդ օրերին, հակառակ պարագայում կստացվեր, որ Փաշինյանը իր երկրի թշնամին է եւ պաշտոն է տալիս մի մարդու, ով թերացել է պատերազմի ժամանակ: Մի փոքր դժվար է պատկերացնել, որ այս հայտարարությունները պարոն Քոչարյանի մոտ ինքնաբուխ են ստացվում, ստացվում է՝ արդյոք Քոչարյանի միջոցով իշխանությունը փորձում է մաքրել Սերժ Սարգսյանին անցյալի մեղքերից: Միգուցե սա Փաշինյանի շնորհակալությունն է Սերժ Սարգսյանին իշխանությունը խաղաղ հանձնելու առթիվ, բայց ծանոթ լինելով Փաշինյանին, նա ընդհանրապես երախտագիտության զգացում չունի: Չի բացառվում, որ այդուհանդերձ Անդրանիկ Քոչարյանն իր խաղն է տանում, առաջին՝ նախ հումանիտար միջանցք է բացում իր համար՝ հասկանալով, որ իրենց իշխանության անփառունակ վախճանը մոտ է, կամ էլ նախարարական հավակնություններ հետապնդում եւ Ռուսաստանին ուղղված ռեւերանսներ անում՝ ապրիլյանը քայլ առ քայլ մաքրելով շրջանառության մեջ դրված դավադրությունների տեսությունից:

Անի Սահակյան