Դավիթ Գասպարյան. «Այդ աղբանոցի մարդիկ չեն կարող իմ գործընկերները համարվել»

ՌԴ արտաքին գործերի նախարարության հատուկ հանձնարարություններով դեսպան Էլեոնորա Միտրաֆանովան հայտարարել էր, որ նախկին ԽՍՀՄ երկրներում ռուսերենը որպես 2-րդ պետական լեզու հռչակելու անհրաժեշտություն կա: Երևանի պետական համալսարանի հայ բանասիրության ֆակուլտետի դեկան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Արծրուն Ավագյանը արձագանքել էր այս հայտարարությանը և հայտարարել, որ դրանից չպետք է խուսափել, քանի որ դա չի նշանակում, որ առաջին պետական լեզուն անտեսվելու է: «Ես դա միանգամայն դրական եմ ընդունում, մանավանդ՝ որ մեր տնտեսական և, այսպես ասած, ռազմական բազում խնդիրներով մենք կապված ենք Ռուսաստանի հետ: Մենք արդեն վաղուց աշխարհի ինչ-որ մի նահանգիկ ենք, ոչ թե նահանգ, այնպես որ ներկայիս համաշխարհային հարաբերություններն այնպես են, որ մեծ տերությունները առանց մյուս պետությունների չեն կարող գոյատևել»- ասել է Արծրուն Ավագյանը: Իր կարծիքն է հայտնել նաև բանաստեղծ, գրականագետ Արտեմ Հարությունյանը՝ ասելով, որ հարկ եղած դեպքում պետք է նաև ռուսական դպրոցներ բացվեն, քանի որ եթե Ռուսաստանի հետ կապը չլինի, մեկ րոպեում «կուլ կգնանք»: «Հայելի» մամուլի ակումբում տեղի ունեցած այսօրվա մամուլի ասուլիսի ժամանակ, երբ գրականագետ  Դավիթ Գասպարյանին խնդրեցին մեկնաբանել իր գործընկերների կարծիքները, նա ասաց, որ «այդ աղբանոցի մարդկանց նա չի համարում գործընկերներ»: «Այսպիսի առաջարկն ընդունելն անլրջություն է: Հայաստանը ոչ Ղազախստանն է, ոչ էլ Բելառուսը, որտեղ բնակչության կեսից ավելին ռուսներն են և պետական լեզուն էլ՝ ռուսերենը: Հայաստանում դա պահանջված լեզու չէ: Եթե գնաք Ծաղկաձորի գրողների տուն, կտեսնեք, որ այնտեղ երկու ռուս է աշխատում՝ Վալյան և Լյուբան: Նրանք խոսում են անթերի հայերենով և չեն թողնի, որ իրենց հետ ռուսերեն խոսեք: Հայաստանում ապրող ազգային փոքրամասնությունները շատ լավ են տիրապետում հայերենին և լեզվական որևէ խնդիր չկա: Հետևաբար այդ կարգի մտայնությունները դեռ չարթնացած՝ պետք է սպանել ու խեղդել»- ասաց Դավիթ Գասպարյանը: