Նիկոլն ու Ժիրոն պսակվեցին, ապրի քավորը

«Հրապարակ» օրաթերթը գրում է.

«Կենացները, ինչպես ընդունված է ասել, քաղցրանում են: ՍԴ սեպտեմբերի 4-ի որոշումով փաստվեց, որ ՀՀ երկրորդ նախագա­հին կալանավորելով՝ դատարանը եւ ուժային կառույցները տապալե լեն սահմանադրական կարգը: Նիկոլ Փաշինյանը հայտնվեց անելանելի վիճա­կում՝ Քոչարյանին ներկայացված մեղադրանքներն էլ հնարավոր է առա­ջիկայում հերքվեն, իսկ դա կրախն է այն ուժերի, որոնք հայտարարել էին, թե Մարտի 1-ն ամբողջությամբ բացահայտել են: Մի խոսքով՝ ՍԴ որոշումից հետո Փաշինյանին ոչինչ չէր մնում անել, գնալ մարզա­դաշտ եւ մտահոգ դեմքով հետեւել Հայաստան-Իտալիա խաղին, որի արդյունքը խորացրեց նրա մտահոգությունները: Այ, եթե կարելի լիներ կրկնել մեկ անգամ արդեն գործած սխրանքը եւ պողոսարշավ կազմա­կերպել ՍԴ-ի դեմ, վիճակն այդքան ծանր չէր լինի: Ցավոք, աշխարհը չընդունեց իրավական պետություն կառուցելու այդ «հեղափոխական» քայլը: Եվ այս իրավիճակում սկսվեցին «հարսանիքի» պատրաստություննե­րը:

Քավորը

Քավորի հարցն ամենադժվար հարցերից մեկն է: Մինչեւ համոզում ես, հոգիդ դուրս է գալիս: Փաշինյանի պարագայում, սակայն, քավոր գտնե­լը զարմանալիորեն արագ ստացվեց, եթե չասենք՝ քավորն իր ուտքով եկավ: Եթե այնպես ստացվի, որ ինձ թա­մադա նշանակեն այդ հարսանիքին, առաջինը հենց թավորի կենացն եմ խմելու, քանզի «հարսն» ու «փեսան» իրար չէին գտնելու, եթե չլիներ քավորը: Եվ այսպես՝ Փաշինյանը դժվար կացության մեջ էր, երբ հանրահայտ գեղի կլուբից հնչեց քավորի կլկլան ձայնը: ՀԱԿ-ը հայտարարություն տա­րածեց՝ հասկացնելով, որ Փաշինյանն իրավունք չունի հուսահատվելու այս իրավիճակում. «Համոզված ենք, որ առկա են օրինական բոլոր մեխա­նիզմները եւ գործիքակազմը՝ իրա­վիճակը հանգուցալուծելու համար, եւ Հայաստանի իշխանությունները օր առաջ պետթ է գործադրեն դրանք՝ երկրի կայունությանը սպառնացող վտանգը չեզոքացնելու եւ հեղափո­խության նվաճումները պահպանելու նպատակով: Ճիշտն ասած՝ մի քիչ անհասկանալի է, թե ՍԴ-ից այնկողմ ինչ օրինական մեխանիզմների մա­սին է ակնարկում քավորը, բայց որ ասում է, երեւի մի բան գիտի:

Այս դեպթում շատ ավելի հետաքրքիր է «գործիքակազմի» պահը, քանի որ արդեն համոզվել ենք, որ բաց ձեռքե­րով մարդուն, երբ նա ոչ մի «իզմ» չի դավանում, եւ երբ թթվածնի վերջին բալոնը՝ հանրային աջակցությունը, սպառվող ռեսուրս է, հատուկ գործիքներ են պետք՝ ծանր իրավիճակից դուրս գալու համար: Փաստորեն, քավորը ճիշտ տեղից է բռնել՝ գործիքակազմ առաջարկելով: Մեզ հուզող միակ հարցը հիմա սա է արդյոթ հնարավոր է քավորի առաջարկած գործիքակազմով «օրինական մեխա­նիզմներ» աշխատեցնել ՍԴ որոշման եւ կառույցի դեմ, որն այս դեպքում Հայաստանի Հանրապետությունն է:

Գործիքակազմ

Ինչո՞ւ հանկարծ Նիկոլ Փաշինյանին գործիքակազմ (գործիքների հա­վաքածու) պետք եկավ: Սա երկար պատմություն է, որին այստեղ չենք անդրադառնա, բայց կփորձենք հասկանալ՝ հատկապես ի՞նչ մասնա­գիտության գործիքներ է առաջարկում քավորն այս իրավիճակում: Սա կարեւոր է այնքանով, որ Փաշինյանը հենց այդ գործիքների գործադրումով պետք է չեզոքացնի երկրի կա­յունությանը սպառնացող վտանգը եւ պահպանի հեղափոխության նվա­ճումները: Կարծում եմ՝ գլխավոր գործիքը, ինչպես գլխի եք ընկնում, հենց ինքը՝ քավորն է: Գործիք դառնա­լու համար մեր քավորի խելքն իրենը չէ: Կողքից նայողը կասեր՝ ինչպիսի՞ նվիրվածություն հեղափոխությանը, որի նվաճումների հեղինակն ինքը չէ: Բայց, ինչպես ժողովուրդն է ասում՝ «խասյաթի հարց է»: Այսուհանդերձ, քավորն ինքն իրենով եւ գեղի կլուբի ողջ անձնակազմով չի կարող գործի- քակագմ համարվել: Այլ գործիքներ էլ են պետք: Եվ քավորի հայտարա­րության օրը կառավարությունում են հայտնվում Ժիրայր Սեֆիլյանն ու Գարեգին Չուգասզյանը՝ Փաշինյանի հետ «պսակադրության» անսքող առաջարկով:

Նրանց անակնկալ խնամախոսությունը, բնականաբար, որոշակի ապրումներ պատճառեց Փաշինյանին, բայց «նա այլեւս ոչինչ անել չէր կարող, քան ընդունել սե­փական «սխալը», որ մի ժամանակ գործել էր՝ ՊՊԾ գնդի «հերոսների» հանդեպ: Շատ չերկարացնեմ, հենց տեղում նշանը դրին, լմնցրին, գնաց: Հետո, արդեն դրսում, «նորափեսա» Ժիրոն պետք է հայտարարեր. «Բոլորս նկատում ենք, թե հներն ինչպես են փորձում պատրաստվել ռեւանշի: Մենք այն ուժն ենք, որ թույլ չենք տալու տեղի ունենա այդ ռեւանշը»: Ահա եւ հասկացանք, թե ինչ նկատի ուներ քավորը՝ «երկրի կայունությանը սպառնացող վտանգ» ասելով: Դա, փաստորեն «հների» ռեւանշի վտանգն է, որից պետք է ազատվել ամեն գնով, անգամ՝ ահաբեկչության: «Մենք այդ ուժն ենք...»,- ասում է ժիրոն:

Շարժառիթ

2008թ. մարտի 1: 2019թ. սեպտեմբերի 4: 11 տարի: 11 տարի անց Հայաստանի Սահմանադրա­կան դատարանն իր քայլն է անում' Քոչարյանի կալանավորումը հակա­սահմանադրական է, նրան առա­ջադրված մեղադրանքները՝ կասկա­ծելի: Քավորը չի կարող հանգիստ նստել տեղը, կրակը տարածվում է դեպի իր փեշերը: 10 զոհ: Սարսա­փելի է նույնիսկ մտածելը: Ո՞վ է պա­տասխան տալու: Եվ, որպեսզի ինքը պատասխան չտա, նոր զորահավաք է կազմակերպում' մի անգամ արդեն քավության նոխազ դարձած Նիկոլի ձեռքով երկրում «կարգուկանոն» հաստատելու համար: «Ժիրոն՝ քեզ օգնական, Նիկոլ ջան, եթե կուզես՝ գործիք»,- ասում է քավորը: Ապրի մեր քավորը»: