Պարզեցի, որ «փիս ջղայնացել է, որ շրջաններում աղբը շատ է»

Քիչ առաջ աչքովս ընկավ նիկոլի, այսինքն <<վարչապետի պաշտոնակատարի>> (այսինքն բոլորովին ապօրինի մի դրածոյի) այցը Հայաստանի շրջանների մեջ: Աչքիցս կվրիպեր, եթե զայրացած, փրփրակալած նրա ելույթ-ճղճղոցը չլսեի: Որոշեցի հասկանալ, թե ի՞նչն է նիկոլի զայրույթի, բազուկի նման կաս կարմիր դարձած որձալայի ձայնով ելույթի պատճառը: Պարզեցի: :) Պարզեցի, որ <<փիս ջղայնացել է, որ շրջաններում աղբը շատ է>>...Այսինքն, սա բոլորովին չի հասկացել թե ինքը ոչ թե տնտեսական մասով քաղապետի բաժնի կրտսեր հրահանգիչ է, այլ <<վարչապետի պաշտոնակատար>>: Որ երբ առաջիկային քաղաքական ընտրություն է նախատեսվում, ապա նույնիսկ ապօրինի պաշտոնյան, որ զավթել է պաշտոնը նախկինների, կամ ավելի ճիշտ, իր <<քաղաքական հակառակորդների>> օգնությամբ, ոչ թե այս կամ այն քաղաքի աղբահանության խնդիրներով պետք է <<զայրանա>>, այլ պարտավոր է խոսել իր քաղաքական, ներքին, արտաքին քաղաքականության, տնտեսական ծրագրերի, առողջապահության, կրթության, մշակույթի եւ այլ բնագավառների մեջ դրական փոփոխությունների եւ դրանք իրականացնելու մասին: Որովհետեւ աղբի պատմությունը ոչ թե Գավառի կամ Մարտունու քաղաքապատերանների ու մարզպետարանների առջեւի հրապարակում կարող է լուծել, այլ որպես նույնիսկ ապօրինի <<պաշտոնակատար>>, նույնիսկ ժամանակավոր զավթիչ, չտեսնված հնարավորություն ունի այդ զայրույթն արտահայտել գոց դռների ետեւ, շատ որոշակի պաշտոնյաների հետ եւ նրանց հանձնարարություններ տալով: Թեեւ հասկանալի է որ երբ գյադաները զավթում են իշխանությունը, ապա ոչ թե իրո՛ք երկիրը իր հունի մեջ տեղավորելու համար են այն զավթում, այլ որովհետեւ <<խազեինն>> է որոշել, բայց ձեւականությունը հաճախ կարող է նույնիսկ ժամանակավոր պատրանքներ ստեղծելու հնարավորություն էլ ստեղծել: Իսկ եթե նույնիսկ այլեւս կարիք չեն զգում բացահայտ ձեւականության, նշանակում է որ նույն <<խազեինը>> վստահեցրել է, թե հիմիկ ու հիմա, իրենց վտանգ չի սպառնում ու իրենք հաստատ <<ընտրվելու>> են... Լիլիթ Սիմոնյանի էջից