«ՀՀԿ-ն ապագա խորհրդարանում միանշանակ կունենա ներկայություն՝ իշխանական, թե ընդդիմադիր, թող ժողովուրդը որոշի». Էդուարդ Շարմազանով․ «Մեդիալաբ»

«Մեդիալաբի» հարցերին պատասխանում է ԱԺ փոխնախագահ, ՀՀԿ խոսնակ Էդուարդ Շարմազանովը։ - Պարո՛ն Շարմազանով, խորհրդարանը նախօրեին իրավունքի ուժով արձակվեց։ Ի՞նչ տպավորություններ ունեք, կա՞ ափսոսանք, թե՞ ոչ։ - Թե ես ի՛նչ տպավորություններ ունեմ, կարծում եմ՝ Ազգային ժողովում 10 րոպեանոց իմ ելույթում հնարավորինս ձևակերպեցի և՛ վարչապետ Փաշինյանի կառավարության գործունեության վերաբերյալ, և՛ իմ քննադատությունը հնչեցրի արտաքին ու ներքին քաղաքականության վերաբերյալ, թե տնտեսական քաղաքականության հետ կապված։ Ավելին, եզրափակիչ ելույթում Նիկոլ Փաշինյանի պարզաբանումները, գնահատականներն ու պատասխանները չբավարարեցին, որովհետև հիմնազուրկ էին, և որևէ հարցի Փաշինյանը ամբողջական գնահատական չտվեց՝ սկսած անվտանգության հետ կապված, արդյոք ՀԱՊԿ-ում Հայաստանը շարունակելո՞ւ է զբաղեցնել գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը մինչև ժամկետի ավարտը, թե՞ ոչ։ Երկրորդ՝ Ալավերդու գործարանի հետ կապված, երրորդ՝ խոշոր և մանր եղջերավորների հետ կապված: Սա Նիկոլ Փաշինյանի՝ որպես քաղաքական գործչի մանիպուլյատիվ հմտություններից մեկն է. այն հարցերին, որոնց պատասխանը նա չունի, որոնց դեպքում շահեկան վիճակում չէ, ձեռքի հետ կիսահումորային շրջանցում է։ Այն հանգամանքը, որ նա իմ որևէ հարցի հստակ և ամբողջական չպատասխանեց, նշանակում է, որ իմ հարցադրումները ավելի քան օբյեկտիվ էին, և քննադատությունն էլ միգուցե լուռ, բայց, այնուամենայնիվ, վարչապետի համար, հուսով եմ՝ ընկալելի և ընդունելի էր։ - Իսկ ափսոսանք չկա՞ր, որ այսքան կարճ կյանք ունեցավ խորհրդարանը։ - Չէ, ի՞նչ ափսոսանք։ Ես մինչև վերջին օրն աշխատելու եմ հանուն Հայաստանի Հանրապետության։ Կարելի է 20 տարում ոչինչ չանել և կարելի է 6 ամսում ամեն ինչ անել։ Համենայնդեպս, այն օրից, երբ ստացել եմ պատգամավորի, ապա նաև՝ ԱԺ նախագահի մանդատը, չի եղել ոչ մի օր, որ ես կարող եմ ասել՝ ոչ արդյունավետ եմ օգտագործել։ Ես ասացի, որ հայը միշտ պետք է հաղթի, և խոսքս ներքին հակառակորդների մասին չէր։ Խոսքը տեսակի, հայի տեսակի, քրիստոնյա տեսակի մասին է։ Բնականաբար, ոչ մի իշխանություն միայնակ, առանց ընդդիմության աջակցության և առանց մեր պայքարի չի կարող արդյունք ունենալ։ Ինչ վերաբերում է ափսոսանքին, ապա նախ՝ ես որևէ տեղ չեմ հեռանում, որ ափսոսամ։ Ես կարծում եմ, որ մենք պետք է լինենք հաջորդ գումարման Ազգային ժողովում։ Իմ ելույթը երախտիքի խոսք էր թե՛ իմ քաղաքական կողմնակիցներին, թե՛ քաղաքական ընդդիմախոսներին, որ հնարավորինս աշխատել են։ Դա պետք է լինի ոչ միայն զուտ կոռեկտության դրսևորում, այլ քաղաքական մշակույթ, երբ այս կամ այն պաշտոնյան ավարտում է իր այս կամ այն ժամանակաշրջանի փուլը և հրապարակավ իր գործընկերներին, այդ թվում՝ նրանց, որոնց հետ ունի քաղաքական լուրջ տարաձայնություններ, շնորհակալություն հայտնի։ Այնպես չէ, որ եթե շնորհակալություն ենք հայտնում Փաշինյանին, ուրեմն նույն կարծիքին ենք։ Ես ունեմ հունական ծագում, իսկ հին հույներն ասում էին՝ ճշմարտությունը երևում է բանավեճի մեջ։ Ես կոռեկտ քաղաքական բանավեճի կողմնակից եմ և որևէ մի տեղ նահանջելու, հեռանալու մտադրություն չունեմ։ Չգիտեմ՝ ով՝ ոնց, բայց ես շարունակելու եմ մնալ քաղաքականության մեջ, շարունակելու եմ պայքարել իմ սկզբունքների ու գաղափարների համար։ Ես ուզում եմ, որ իմ երեխաները, մեր ազգի բոլոր երեխաներն ապրեն ավելի ապահով, ավելի անվտանգ, ավելի ժողովրդավար, ավելի ազգային ու քրիստոնյա Հայաստանում։ Իսկ դրա համար ամեն մեկս պետք է մեր բեռը ուրիշի վզին չդնի։ Մենք պետք է մեր գործը նորմալ, պատշաճ ձևով իրականացնենք։ Շարունակությունը՝ սկզբնաղբյուր կայքում։