Совсем турист

Արդեն մի քանի շաբաթ է Հայաստանում բուռն իրադարձություններ են, մի շարք աղմկահարույց ձերբակալություններ, կառավարության ղեկավարի կողմից վիճահարույց հայտարարություններ՝ քաղաքական մրցակիցների ու սահմանադրական կարգի վերաբերյալ, իսկ Սահմանադրության պահապան, ՀՀ նախագահ Արմեն Սարգսյանը կարծես ընդհատակ է անցել: Մինչդեռ ի պաշտոնե իբրեւ Սահմանադրության երաշխավոր նա ցայսօր պարտավոր էր անդրադառնալ մի շարք հարցերի, որոնք միանշանակ ընկալում չեն գտել հանրության շրջանում: Ենթադրենք, կո՞ղմ է ինքը սահմանադրական նոր փոփոխությունների, որոնց մասին հայտարարեց վարչապետ Փաշինյանը , նա է՞լ է կարծում, որ ԱԺ-ն լուծարելու այլ ճանապարհներ պետք է ընդունել, բացի վարչապետի հրաժարականից, ընդ որում՝ դա ընդունել ցանկացած գնով՝ շանտաժի, սպառնալիքի, որն արեց Փաշինյանը իր հանրահավաքում ու շարժեց նախորդ իշխանությունների զայրույթը, մեկը մյուսին հերթ չտալով քննադատեցին վարչաետի ելույթն ու կառավարության հարյուր օրերի գործունությունը, նույնիսկ ԱԺ նախագահ Արա Բաբլոյանը խոսեց՝ ասելով, թե իրենք քաղաքական հետապնդման են ենթակվում եւ որ օրենսդիր մարմնին ճնշելն ու սպառնալն անթույլատրելի որակեց: ՀՀԿ-ականների բարձրացրած վայնասունն անգամ չհասավ Արմեն Սարգսյանին ու նա շարունակում է ընդհատակում մնալ՝ շրջանցելով առավել չեզոք թեմաներ, ինչպսին ասենք անցումնային արդարադատությունն է: Մինչդեռ փորձագիտական ինչ-ինչ շրջանակները բողոքի ձայն է բարձրացրել Փաշինյանի հայտարարած անցումնային արդարադատություն ստեղծելու առիթով: Ի՞նչ է իրենից ներկայացնում «անցումային արդարադատությունը»: Հայաստանի Հանրապետությունում, ըստ ՀՀ Սահմանադրության հոդված 162-ի, արդարադատությունն իրականացնում են միայն դատարանները՝ Սահմանադրությանն ու օրենքներին համապատասխան: Կարծիքներ են շրջանառվում, որ եթե արդարադատությունն իրականացնում են միայն դատարանները, ապա «անցումային արդարադատություն» չի կարող լինել: Սակայն դրանք բոլորովին տարբեր հասկացողություններ են: Դատարաններում իրականացվող արդարադատությունը «անցումային» լինել չի կարող, քանի որ «անցումայինն» ունի ոչ ժողովրդական կառավարումից ժողովրդականին անցնելու իմաստ: «Անցումային արդարադատությունը» չի փոխարինում դատական համակարգին, այլ լրացնում է վերջինիս: Եւ, ահա, ոմանք սա համեմատում են Լինչի դատաստանի հետ՝ կանխորոշելով, որ այդ արդարադատության իրագործումը նոր դուռ է բացելու քաղաքական հետապնդումների համար: Ի վերջո, այս շաբաթներին տեղի ունեցավ նաեւ ՀՀ նախագահներից երկրորդի ձերբակալությունը, աղմկահարույց այլ ձերբակալություններ, որոնք քաղաքական հետապնդում որակվեցին: Համաձայն է արդյոք Արմեն Սարգսյանն այն ամենի հետ, ինչ տեղի է ունենում Հայաստանում, այդ պատճառով է լռություն պաշտպանում, թե համաձայն չէ, պարզապես Փաշինյանի վախից անհետացել է ասպարեզից, այլապես այս կարգավիճակով նա նման է մի էլիտար տուրիստի, ում միակ առաքելությունը աշխարհը ոտի տակ տալն է: Անի Սահակյան